Als volwassene ben ik het spelen verleerd. Alles moet gelijk goed zijn. Perfect. Al het werk dat ik verzet, telt alleen als het een inkomen opbrengt. Werken als ZZP’er heeft dit effect absoluut vergroot. Het is daarom een grote zoektocht in mijn hoofd hoe ik poëzie een plekje kan geven in mijn volgestampte agenda. In de zomer van 2023 gingen wij voor het eerst op vakantie naar de New Wine Zomerconferentie
Daar kon ik sinds lange tijd weer even achteroverleunen. Ontspannen. Spelen met woorden. Ik schreef onder andere dit gedicht:
Ochtenddouw
Een kleine vogel wast zich
In een frisse plas
Mijn grote teen laaft zich
Aan het natte gras
De nieuwe ochtend druipt
Van mijn warme theeglas
